Luckydreamer

gelukkige verjaardag lieveling reeds zolang moet ik je missen maar mijn liefde voor jou is groter dan de eenzaamheid mijn gedachten gaan uit naar jou en je zoontje ik hoop dat jullie er een hele fijne dag kunnen van maken God wat had ik deze dag net als alle andere dagen zo graag met jullie tweetjes doorgebracht jullie beiden die nog steeds zo diep in mijn hart zitten geniet prinsesje van je zoontje en van allen die je ECHT liefhebben ieder jaar een roosje meer het zouden er vandaag al 27 zijn nog steeds hoop ik dat het wachten op jou mij niet bedriegen zal en dat wij ooit weer SAMEN onze dromen zullen kunnen waarmaken ik hou van jou en mis je zo lieverdje dit maakt het allemaal eens zo pijnlijk desontdanks en met zoveel liefde voor jou in mijn hart wens ik jou het allerbeste toe wens ik jou dat jouw hartje en het mijne ooit weer samen kunnen dromen en samen genieten van onze liefde voor elkaar Ti Amo Amore Mio Je t'aime mon amour Jouw Knuffelbeertje LUC

Het werd tijd om eens iets nieuws te proberen met mijn blogje. Mijn mijmeringen komen er af en toe nog eens door, maar de schrijftijd tussen twee mijmeringen in is vrij lang, gewoon bij gebrek aan tijd en heel dikwijls ook wel geen goesting om te schrijven omdat alles steeds zoveel pijn doet en het telkens weer zovele herinneringen ophaalt... herinneringen die ik koesten als iets zeer kostbaars en waarvan ik hoop dat ze ooit terug werkelijkheid zullen worden, herinneringen aan de vrouw waar ik nog steeds zoveel van hou en die mijn hart dagelijks overvloedig vult met liefde voor haar, Veronique dus...

Om de 'leegte' tussen twee mijmeringen op te vullen bedacht ik deze dagsprokkels. Enerzijds is het voor mij een noodzaak om mijn gevoelens te kunnen delen met iemand (en in mijn geval is het neerpennen nog steeds de ideale uitlaatklep), anderzijds hoop ik op deze wijze de mensen wie ik eens zo dierbaar was en die tot de dag van vandaag nog steeds zeer diep in mijn hart zitten een beetje op te hoogte te kunnen houden van mijn dagelijks reilen en zeilen... korte schrijfseltjes dus...

Vandaag mijn laatste dagje werken en daar ben ik heus niet kwaad om. Vanaf morgen beginnen mijn 10 daagjes verlof. Samen met Rita (mijn ex-vrouw), de kinderen, kleinkinderen en een groep vrienden vertrekken we naar het Italiaanse Livigno. Vroeger (20 jaar lang eigenlijk) organiseerde ik die reizen onde de noemer 'Snow Friends', sinds mijn scheiding heeft mijn schoonzoon Dimitri dit overgenomen en ga ik gewoon als 'klant' met hen mee, leuk toch... We vertrekken vrijdag, de reis doen we in twee dagen en dus overnachten we in de Alsace bij oude bekenden die ondertussen vrienden geworden zijn. De volgende dag rijden we dan door tot Livigno...

We komen terug op zaterdag 14 en ik herbegin te werken op maandag 16 april Daarna wordt het uitkijken naar het huwelijksfeest van mijn tweede dochter Julie maar daarover meer in latere dagsprokkels...

-> ...Eigenlijk zijn de weken en maanden wel voorbijgevlogen, net zoals de jaarsovergang van 2011 naar 2012 vlotjes verlopen is. Vooral op professioneel vlak en met mijn gezondheid zijn er wat troebele watertjes doorzwommen maar daar ga ik straks over schrijven. Eerst eventjes gaan lezen waar ik bij mijn laatste mijmeringen zoal gebleven was. De enkele lezers die hier nog aanklikken kunnen best geinteresseerd zijn in mijn doen en laten, laat het goed- of kwaadschiks zijn. De ene zijn welkom, de anderen kunnen gewoon de pot op (misschien cru, maar daar komt het uiteindelijk toch op neer). Nu eventjes mijn geheugen gaan opfrissen... Zowel privé als (vooral) professioneel zijn IPHONE en IPAD 'onontbeerlijk' geworden voor mij... -> ...Ik ben het even gaan opzoeken en het dateert inderdaad van november 2011 dat ik hier nog eens kwam mijmeren. Het eindejaar was inderdaad de periode waar het voor mij zo druk was. Eerst was er de definitieve verhuis van Julie en Sebastien naar hun nieuwe woonst. Daar mocht ik de hele dag met de vrachtwagen rijden om alles van Grimbergen naar hun 'definitieve' heimat te brengen. 's Avonds werd alles afgerond met een lekkere spaghettie voor alle helpers, best gezellig... Rond de jaarwisseling eveneens nog naar een paar 'clubetentjes' gegaan met de dochters, kleinkindjes en Rita. Dit om de relaties wat te onderhouden en ook dat was best gezellig. Met Rita heb ik, na de scheiding, trouwens een goede band gehouden en dit is ook niet te verwaarlozen. Ook al weet ik dat er, buiten een goede vriendschap, van mij niets anders meer kan uitgaan (omdat mijn hart nog steeds heel diep bij Veronique zit en dat ook zo zal blijven, gewoon omdat ik nog zoveel van haar hou), toch blijft die vriendschap ook wel belangrijk. We hebben tenslotte kinderen en kleinkinderen samen. Rita kent mijn gevoelens voor Veronique en we zijn elkaar dus ook niets verplicht. We zijn ook nog een verlangd weekend met Ethan en Alissa naar zee gegaan en ook dat was best gezellig... -> ...De eindejaarsfeesten zijn vlekkeloos in elkaar overgevloeid. Kerstavond ben ik rustig in ons liefdesnestje gebleven waar ik (ik moet het toegeven) het grootste gedeelte van de tijd met mijn lieveke in gedachten ben geweest. Dit was bij momenten best pijnlijk maar het verlangen om ongestoord aan 'haar' te kunnen denken was groter dat het familiefeest bij dochters, ex en anderen door te brengen en dus bleef ik toen maar in ons nestje. De volgende dag hadden mijn vader en Nicole me gevraagd om kerstdag bij hen door te brengen en dat was een zeer geslaagd initiatief waar ik erg van genoten heb. Nieuwjaarsavond ben ik dan bij mijn oudste dochter Sarah gegaan en ook dat was een zeer geslaagde avond. Samen met Sarah, Dimi, Ethan, Alissa, mijn papa, Nicole en Rita hadden we een fijne oudejaarsnacht... -> ...Op 03 januari 2012 hervatte ik dan het werk, na twee weekjes vakantie. Ik ben van job veranderd binnen mijn Directoraat Generaal en ben naar mijn 'oude liefde' teruggekeerd. Daar er grote veranderingen aankwamen heb ik ervoor gekozen om terug te gaan werken voor mijn vorige baas. Een brave mens waar ik het, ontdanks indertijd kleine meningsverschillen en uitspattingen van mijnentwege, steeds heel goed mee heb kunnen vinden en wat vooral belangrijk is... een man in en voor wie ik een grenzeloos vertrouwen en respect heb. Ik vond dus terug een plaatsje in zijn ploeg en werk terug voor de vergaderzalen in onze DG. Vroeger was ik daar eindverantwoordelijke voor maar ondertussen is dat allemaal zodanig geevolueerd en werken we daar nu met drie personen voor... ik ben dus één van die drie. Het klikt heel goed tussen ons drietjes en ook dat is niet onbelangrijk dus. Het werk is zeer gevarieerd en interessant maar vraagt een konstante inzet en flexibiliteit van ons. Berijdwilligheid en klantvriendelijkheid zijn heel belangrijk en dragen we heel hoog in ons vaandel. We beschikken over ruim 20 vergaderzalen waar we volledig voor instaan... -> ...Op twee februarie zou ik dan geopereerd worden. Maagring moest er dringend uit en ik zat met een breuk ter hoogte van de maag (Hernia) en deze moest eveneens dringend 'hersteld' worden. Alles nodige tests werden afgelegd en ik kreeg groen licht voor beide ingrepen De dag van de operatie zat ik met een keelontsteking en de dokters wouden me niet opereren vanwege het risico dat de microben zich op de longen zouden zetten.. resultaat, operatie uitgesteld tot 24 februarie. Deze keer lukte het dus wel en beide ingrepen verliepen vlekkeloos. Na een paar dagen mocht ik uit het ziekenhuis met een ziekenbriefje tot en met 25 maart. Nu maandag 26 maart mag ik dus eindelijk terug gaan werken... oef, want dat lange thuiszitten was niets voor mij. Na de operatie ben ik wel twee weken bij Rita gaan herstellen (de dochters wouden absoluut niet dat ik alleen zou thuiszitten na de operatie en Rita bood dan aan om bij haar te gaan logeren in de logeerkamer) en de rest van mijn ziekteverlof ben ik dan gewoon thuis gaan uitzieken... -> ...In april ga ik met dochters en een hele groep op skireis, in mei is er het huwelijksfeest van Julie en Sebastien en tegen dan staan we terug voor de zomer... maar dat zal voor andere mijmeringen zijn. Lieveke, mocht je dit lezen... je weet dat de deur voor jou nog steeds open staat, dat ze trouwens NOOIT is dicht geweest. Mijn hart klopt nog steeds enkel en even hard voor jou... mijn liefde en geloof voor en in jou zijn nooit of nooit verzwakt, echte liefde blijft eeuwig bestaan en bij mij is dat niet anders. Mijn hart heb ik jou toen geschonken en er is echt geen plaats voor iemand anders... ik mis je zo lieveling... -> ...Oh ja, ik mag niet vergeten mijn uurwerken een uurtje naar voor te zetten... lap, dat wordt dus een uurtje minder slapen ;-))) ...Die reactie van je ouders die ik steeds blijf plaatsten is de mooiste reactie die ik ooit mocht lezen op onze liefde voor elkaar. Om die reden zal ik ze ook laten staan in de hoop dat het jou zal helpen herinneren hoe mooi, hoe fijn, hoe uniek onze liefde voor elkaar was en wat mij betreft nog steeds is. Ik hoop dat dat voor jou ook nog zo is en dat ik je gauw opnieuw in mijn armen zal kunnen houden om je lief te hebben. Ieder dag lees ik die reactie en ze verstevigd mijn vermoedens dat dit alles niet voor niets is geweest, hopelijk lees jij ze ook... Blijkbaar moet ik hier eerst een berichtje posten om bij jullie linkjes te komen ... hahahaha ! Hier dus mijn antwoord hé !!! Luc zoals je wel weet hé , heten wij jou héél welkom in onze famillie ! Je maakt onze dochter héél gelukkig en dat is voor ons goud waard ! Zoals ze de laatste maanden is opengebloeid is met geen woorden te beschrijven ... Ik ga wel stoppen met je zo te bestoeffen anders krijg je er nog last mee .... Groetjes van Bompi en Carine ...Aan deze reactie van je ouders zie je wel hoe gelukkig wij zijn als we SAMEN zijn en bij mijn weten is er helemààl niets veranderd... waarom dan, prinsesje? Je weet even goed als ik dat de enige plek ter wereld waar je volkomen, echt en oprecht gelukkig bent ons liefdesnestje is, samen met mij. Wel lieverdje, zet AUB die stap naar ons geluk, gebruik eindelijk het sleuteltje en geef eindelijk eerlijk toe aan jouw gevoelens voor mij... ik wacht op jou (ik hoop dat je dat hier echt komt lezen, geef me een teken daarover AUB lieveke)... Laat ons AUB weer SAMEN openbloeien en héél gelukkig zijn... -> ...Op ons babbelhoekje zal het nog wachten zijn lieveke. Ik wil echt wel de zekerheid dat je dit hier nog komt lezen en die heb ik momenteel niet echt. De twijfel bestaat. Je kan dat dubbel opvatten, positief of negatief. Vroeger was ik overtuigd van niet, vandaag twijfel ik. Het enige wat me echt kan overtuigen is het feit dat ik zou weten dat je je mails nog gaat lezen waar ik dan een leesberichtje van zou ontvangen. Nog bepaalde andere 'dingen' doen me positief twijfelen maar daar wil ik hier niet over schrijven. Je mails, dat is voor mij het allerbeste bewijs. Ik hou van jou prinsesje, twijfel daar AUB NOOIT aan maar ik weet ook dat er veel manipulatie is en daar kijk ik los door want het is voor mij zo doorzichtelijk. Het raakt me echter niet meer en dat is dan weeral heel positief. Valentijn en de verjaardagen waren ook niet bepaald de ideale gelegenheden om mijn zekerheden te versterken maar ook van deze manipulaties (die reeds een tijdje bezig waren en zijn) kan ik me gelukkig losmaken. Deze raken me totaal niet meer en zijn zowiezo verloren moeite voor de aanstekers ervan... Ik denk voortdurend aan jullie beiden lieveke (jou en je zoontje uiteraard) en dat laat me toe om deze zware beproeving te doorstaan. Hoe lang nog? Daar kan ik echt niet op antwoorden, enkel jij kan me terughalen uit die afgrond waar ik kortelings in getuimeld ben en niet meer uitgeraak. Dezelfde afgrond waar ik jou ontelbare keren van ben komen wegtrekken... Pfff... ik mis je zo lieverdje, ik hou zo ongelofelijk zielsveel van jou... Je leest je Emails al zolang niet meer (je weet dat ik anders een leesbevestiging kreeg en dat is dus al héél lang geleden), anders had je al lang gezien dat alle foto's die wij ooit maakten en alle photoshopbewerkingen met ons er op allemaal naar jou doorgestuurd zijn). Je had al mijn berichten al kunnen lezen, ook wat onze finanties betreft... begrijp je nu mijn twijfels ? -> ...(dit stukje blijf ik steeds overnemen want mooier kan ik het niet verwoorden) Op DIE PLAATS wacht er iemand op jou die zijn leven voor jou zou geven, zò lief dat hij je heeft. Denk nu eindelijk eens terug aan 'ONS' lieverdje en vergeet het leven waar je weer in geraakt bent. Onze gevoelens voor elkaar KAN je niet zomaar verstoppen mijn hartediefje, want je (ons) hartje wéént om 'ONS', net als het mijne. Tegen echte liefde kan je vechten maar uiteindelijk overwint ze altijd en wat mijn lieverdje en ik steeds voor elkaar gevoeld hebben (en nog steeds voelen, afgaande op...) 'IS ECHTE EN OPRECHTE' liefde. Wij hebben elkaar nooit gezocht, kénden elkaar niet eens maar de toenmalige omstandigheden binnen 'haar' relatie hebben ervoor gezorgt dat wij elkaar liefdevol hebben gevonden en dat, geloof me, dat was echt liefde op het eerste gezicht... 'le coup de foudre' zoals men zegt. Haar toenmalige relatie heb 'IK' toen niet stuk gemaakt hé, het is juist OMDAT ze stuk was dat wij elkaar zo liefdevol hebben gevonden. Hoe dikwijls hebben wij trouwens niet gezegd (én het ook geprobeerd) om onze beide relaties nieuwe kansen te geven? Meer dan genoeg hé lieverdje, maar dat liep telkens weer op een sisser af en we besloten toen telkens weer om bij elkaar te blijven. En juist 'NAAR DAAR' ben je nu teruggegaan. Pfff, dat gaat er bij mij niet in lieverdje en bezorgt me een onbeschrijfelijke pijn. Jij en ik wéten dat je veel 'nieuwe kansen' hebt gegeven en wij weten eveneens dat dat goed was voor een tijdje en telkens weer op een grandioze mislukkig uitdraaide. Geen enkel excuus, uitvlucht of uitleg kan of mag je voor zoiets aanvaarden. Ik heb even erg meegemaakt (zelf nog veel erger denk ik) maar heb NOOIT OF NOOIT zo gehandeld. Of je hebt elkaar lief (en dan mag je zo'n gedrag, waar jij uiteindelijk niets aan kon doen en zeker niet verantwoordelijk voor was, onder GEEN ENKELE UITLEG OF UITVLUCHT QUA EXCUUS AANVAARDEN) en zoekt dan juist steun bij uw partner (en jij was er steeds want wij kenden eklkaar zelf nog niet eens) of je hebt elkaar NIET lief (zoals jij en ik liefde voor elkaar zien en beschouwen) en is het allemaal één grote commedie. Jij bent steeds het slaafje geweest, de eigendom van en het speelgoedje voor wanneer het nodig was. Dat is duidelijk en dat weten wij allebei. SAMEN hebben wij een ander leven leren kennen, SAMEN hebben wij voor een ander leven gekozen. Eente van respect voor elkaar, van luisteren naar elkaar, eentje waar ALLES bespreekbaar was, eentje van een ongelofelijke echte en oprechte liefde voor elkaar, een leven vol tederheid en romantiek, een leven van begrip voor elkaar, een leven van gelijke rechten en gelijke plichten. Een leven van eerlijkheid, geborgenheid en veiligheid. Een leven zonder leugens, bedrog, valsheid af loze beloftes. Een leven zonder maskers, een leven waar wij beiden eindelijk onszelve konden zijn zonder angst weer eens te moeten 'wegkruipen' uit angst voor de ander. Een leven ZONDER vernederingen. Een leven waar onze mening telde en waar we geen angst moesten hebben voor de reactie van de tegenpartij. Een leven waar jij vrijuit mocht zingen zonder angst voor ruzie (je begrijpt me wel hé) Voor DAT leven lieverdje hebben wij toen gekozen. En geloof me, NIEMAND kan zomaar veranderen, voor een tijdje misschien wel maar de ware aard komt uiteindelijk steeds terug bovendrijven. Jij en ik lieverdje, en ook dàt weten wij allebei, HOREN gewoon bij elkaar. Onze liefde voor elkaar is zo intens, zuiver, eerlijk en oprecht dat wij nu onze mooiste tijd aan het verliezen zijn door NIET bij elkaar te zijn. Wij missen elkaar zeer pijnlijk, wij houden zielsveel van elkaar, wij zien elkaar doodgraag, zijn knettergek van elkaar, verlangen ongelofelijk hevig naar elkaar en hebben zo'n zin in elkaar... kortom lieverdje, wij KUNNEN NIET ZONDER ELKAAR en ook dàt weten wij allebei (en ik ga steeds af op... hé). Ik smeek je lieverdje, wij kunnen probleemloos dat draadje weer oppikken daar waar we het even hebben neergelegd, ook dat weten wij allebei. Het wordt echt de hoogste tijd om weer SAMEN gelukkig te zijn, dat besef je toch, we missen elkaar zo pijnlijk dat het iedere dag zwaarder en zwaarder wordt. Kom AUB liefdevol terug naar ons liefdesnestje en laten wij eindelijk weer SAMEN onze liefde voor elkaar openlijk beleven, laten wij AUB eindelijk weer SAMEN aan onze gezamenlijke toekomst verder bouwen. Denk toch eens aan al die fantastische, unieke, mooie momenten die we samen hebben beleefd... laten wij dat gewoon allemaal verderzetten lieverdje. Jij alleen kan deze pijn verdrijven, please, laat ons AUB ophouden met zo te lijden door dat ongelofelijke gemis aan elkaar (steeds afgaande op...) Ik hou van je lieverdje, heb je zo oneindig lief en zou zo graag mijn liefde en leven opnieuw met jou delen... Onze PEPTALK blijft staan hé, hopelijk vindt je hierin de moed, de kracht én de wilskracht om terug naar ons liefdesnestje te komen. Wacht AUB niet te lang lieverdje en denk aan wat ik je iedere dag zeg.... je kind raak je nooit kwijt, laat anderen je niets wijsmaken of manipuleren. Je bent een veel te goede en toegewijde mama voor je zoontje en daar komt niets of niemand aan, vertrouw me AUB... Ik geloof heel sterk in jou lieverdje, in WIE je bent en in WAT je bent... verander AUB NOOIT ... -> ...*** Jij en ik mijn tederbeminde zijn voor elkaar geboren, dat WETEN wij allebei, het ouderdomsverschil speelt hier geen enkele rol, dit waren jouw eigen woorden waarmee je jouw liefde voor mij een extra dimentie gaf en mij een ongelofelijk mooi geschenk gaf. De mooiste momenten uit ons leven hebben wij samen gekend en jij zo goed als ik WETEN dat we die dolgraag zouden willen verderzetten. NIETS is gebroken bij ons, eventjes ONDERbroken maar daar schenken we SAMEN dan maar geen aandacht meer aan... Wij WETEN dat wij elkaar zo hard missen lieverdje, wij WETEN hoe zielshoeveel wij van elkaar houden, jij en ik WETEN hoe ongelofelijk hevig wij naar elkaar verlangen en zin hebben in elkaar, WETEN hoe gek wij van elkaar zijn, WETEN hoe graag wij elkaar zien, WETEN hoe wij alle twee ongelukkig zijn in deze huidige situatie. De signalen zijn duidelijk (afgaande op...) JIJ WIL GRAAG TERUGKOMEN NAAR ONS LIEFDESNESTJE, JIJ KAN NIET LEVEN ZONDER MIJ (en dit zijn niet 'mijn' woorden hé) IK BEN ALLES VOOR JOU... GELOOF ME LIEVERDJE, DIT IS TOTAAL WEDERZIJDS. Wij gaan alletwee kapot aan verdriet omdat we zo ongelukkig zijn door die scheiding... PLEASE LIEVERDJE, IK SMEEK JE... laten wij AUB TERUG SAMEN GELUKKIG ZIJN IN ONS LIEFDESNESTJE !!!! Ik wil jou zo graag terug verwennen als mijn allerliefste prinses, als mijn allerliefst vrouwtje. Je weet wat onze toekomstplannen waren/zijn hé... daar is NIETS aan veranderd. Laten wij AUB heel gauw terug aan onze gezamenlijke toekomst verder bouwen en ophouden met ONGELUKKIG te zijn. De volgende vraag herhaal ik omdat ze zo belangrijk is... lieverdje, moet jij daar huiselijk geweld ondergaan mijn tederbeminde? Psychologisch is dat net hetzelfde hé! Partnergeweld is ONTOELAATBAAR en zeker gevaarlijk voor jou. Zo het dat is, moet je daar echt heel dringend weg... je WEET dat ons liefdesnestje nog steeds jouw ECHTE velige en warme thuis is. Laat jou AUB geen énkel, maar dan ook GEEN ENKEL schuldgevoel aanpraten want het verleden heeft reeds meerdere malen bewezen hoe goed de andere partij daarin is en hoe gevoelig jij daaraan bent. Jij en ik lieverdje, zijn de enigen die onze mooie 'lovestory' kennen en niemand, maar dan ook NIEMAND kan ons ook maar iets verwijten. Wij, als enigen, weten hoe, waarom, wanneer en onder welke omstandigheden wij elkaar gevonden hebben ZONDER elkaar ook maar OOIT gezocht te hebben. Denk aan 'Lentestraaltje lieverdje, denk aan alles wat wij SAMEN beleefd hebben, denk aan het grote geluk dat we hadden (en nog steeds kunnen hebben want bij ons is er God zij dank NIETS gebroken in onze relatie, hoop en al eventjes ONDERbroken (zoals ik reeds aanhaalde) maar mijn liefde voor jou heeft me heel veel geduld, vertrouwen en geloof in jou doen krijgen omdat ik overtuigd ben dat mijn vermoedens volledig kloppen) door SAMEN zó gelukkig te kunnen zijn. Lieveling, jij en ik, zoveel is nu toch duidelijk (afgaande op...) kunnen gewoon niet zonder elkaar, jij en ik hebben elkaar nodig om ECHT gelukkig te zijn, om weer onszelve te zijn. Jij en ik kunnen samen zo hartelijk met elkaar omgaan, lachen om de kleinste dingen, elkaar zo liefdevol aankijken en ieder gebaar van jou naar mij en van mij naar jou is er eentje dat overloopt van de liefde die wij voor elkaar voelen. Denk aan alles wat wij hebben moeten 'doorstaan' om die 'GROTE STAP' te zetten om onze twee hartjes tot één te laten smelten. Liefste, denk nogmaals (en denk daar maar heel dikwijls aan AUB) aan ons laatste weekend SAMEN, hoe mooi dat was, hoe liefdevol, hoe teder en romantisch en DAT is de exacte wijze van leven waarvoor JIJ EN IK SAMEN besloten én gekozen hebben. NIEMAND anders dan ik aan jou en jij aan mij kan ons dit geven. DAT IS PAS DE ECHTE LIEFDE VOOR ELKAAR lieverdje, al de rest is manipulatie en pure verzinsels gemengd met leugens en bedriegerij van het allerlaagste soort zonder ook maar ENIGE VORM van respect voor jou !!!! NIETS is aan mijn gevoelens voor jou veranderd lieverdje, mijn allergrootste liefde ben jij nog steeds en ik hou van jou nog meer dan toen op die eerste dag, bij de aanblik van die mooie foto! Ik heb je lief, ongelofelijk lief en vraag je maar één ding... zo je inderdaad onze gevoelens nog steeds evenveel deeld als ik doe lieverdje, kom dan AUB gauw terug naar ons liefdesnestje... je weet dat jouw plaatsje hier heel warm gehouden wordt en dat het grote bed jou maar al te graag terug verwelkomen wil, net als de rest van ons liefdesnestje... ik bemin je lieveling, laat me AUB niet te lang meer wachten. Ik heb je toch zo lief mijn lieverdje en kan het leven zonder jou echt nog maar heel moeilijk en emotioneel op stervens na dood aan. Ik kijk dan ook met heel veel hoop en liefde voor jou uit naar een wonder dat zou kunnen gebeuren... laat AUB dat wonder gebeuren lieverdje... jij bént steeds mijn wonder geweest, AUB, wees het heel spoedig opnieuw (weeral traantjes terwijl ik dit schrijf en nogthans zijn deze laatste zinnen gewoon overgenomen uit vorige postjes omdat ik geen mooiere woorden kan vinden om jou mijn liefde te uiten. Ik hou van jou mijn tederbeminde, mijn poppemieke, mijn allerliefst en allermooist vrouwtje. Ik heb je zo lief, meer dan mijn eigen leven me lief is. KOM AUB EINDELIJK GAUW TERUG NAAR ONS PARADIJSJE OM TE LEVEN VOOR HET LEVEN WAARVOOR WE SAMEN GEKOZEN HEBBEN... IK HOU ZO VAN JOU LIEVERDJE... (de PEPTALK is overgenomen, de tranen niet, die zijn er iedere avond bij het schrijven van dit laatste paragraafje). Je t'aime, mon amour... Ik heb je toch zo lief... LIEVERDJE IK WACHT OP JOU... IK SMEEK JE... LAAT ME AUB NIET TE LANG MEER WACHTEN ! -> -> -> ...Lieverdje, zo ik mij in alles toch vergis en je liever hebt dat ik uit je leven voorgoed verdwijn en nooit meer iets van mij laat horen, dan zal ik dat ook doen uit respect en grenzeloze liefde voor jou. Maar nogmaals, alle signalen die ik dagelijks ontvang via diverse kanalen maken me meer en meer overtuigd van mijn vermoedens. Pfff, wat zie ik jou toch zo graag prinsesje... -> -> -> ...Bedankt aan allen die de moeite hebben genomen om te komen lezen, bewust of per toeval, en maak er een fijne dag van. Lieve groetjes aan iedereen en tot een volgend postje... -> -> -> -> -> weet je nog mijn tederbeminde ? ->

Een paar dagen ziekenhuis en dan waarschijnlijk eventjes 'out'...